De natuur is mijn buurman

Waarom zijn molshopen in de winter groter dan in de zomer? Waarom doet een roodborstje met zijn felle bef zo zijn best op te vallen terwijl roofvogels vlak boven hem cirkelen? En waarom is de door velen verafschuwde 'veelvraat' de kokmeeuw zo mooi? Illustrator/publicist Theo Schildkamp (53) kan er uren over vertellen. En sinds zo'n vijftien jaar schrijft hij er wekelijks een rubriek over. Vanaf vandaag verschijnt de natuurrubriek van Theo Schildkamp wekelijks in het Brabants Dagblad. Krantenlezers van regionale kranten van boven de rivieren kennen de verhalen van Schildkamp al jaren. Tot vorig jaar woonde hij in het Overijsselse Haaksbergen en was er dagelijks in de natuur te vinden. Verhalen over koolmeesjes in de wintertuin, waarom er zoveel merels zijn en de poep van rupsen kwamen er uit zijn pen. De Nederlandse natuur als inspiratiebron. Sinds een paar maanden haalt Schildkamp die inspiratie uit de Zuid-Franse natuur want hij woont inmiddels in de Provence. "En uiteraard kan ik dan nog prima over de natuur schrijven die dicht bij de mensen staat. Dieren zijn dieren. En planten zijn planten.

Ik verwonder me in mijn nieuwe woonomgeving nog net zo over de natuur als in Haaksbergen." 'De natuur dicht bij de mensen brengen'. Dat is eigenlijk wat Schildkamp met zijn rubriek graag wil bereiken. "Ik moraliseer niet, heb geen boodschap, steek niet de draak met de relatie mens-dier zoals Midas Dekkers. Ik hoop alleen dat mensen door het lezen van mijn verhalen, iets meer begrijpen van wat daar buiten bij hen op de vensterbank, het balkon of de tuin aan de hand is. Dat mensen iets meer een open oog krijgen voor de pracht van de flora en fauna dichtbij huis. Voor een verhandeling over het gedrag van de zebra, nemen ze maar een boek." Vooral door goed te kijken - "Ik ben illustrator en dan leer je prima observeren" -, ziet Schildkamp veel en stelt hij zich steeds vragen. "Waarom zien we de laatste jaren zoveel merels terwijl dat honderd jaar geleden toch een echte bosvogel was? En de eekhoorn, zo'n koddig beestje. Maar die haalt wel eieren uit nestjes. Als je dat weet, is'ie dan nog zo aandoenlijk? Het zijn kleine dingen waar ik me over verwonder. En dat diep ik dan uit." Schildkamp is ervan overtuigd dat hij na jaren van wekelijks rubrieken schrijven nog stof genoeg vindt voor nieuwe verhalen. "Ik leef elke dag samen met de natuur. Ik zit echt niet uren door een verrekijker te turen, maar ben wel veel buiten. Van mijn vader geleerd vroeger in Apeldoorn die me als jongen al mee op pad nam en veel wist van de natuur. Door goed te luisteren, veel te lezen en alles te onthouden, heb ik inmiddels een schat aan informatie. En omdat ik nieuwsgierig ben, zie ik steeds weer iets nieuws. Vergelijk het met steeds weer andere mensen ontmoeten. Daar kun je ook over blijven schrijven. Dat heb ik met de natuur. Dat is een goede buurman, met wie ik prima samenleef."