Slakken onder A16 'stompzinnig'

Bron  Brabants Dagblad  11 januari 2002
Van een verslaggever

BREDA - Hoogleraar milieukunde Lucas Reijnders velt een vernietigend oordeel over de enorme hoeveelheden verbrandings-slakken in de ophogingen voor de A16 nabij Breda. Hij noemt het 'waanzinnig' en 'georganiseerde stompzinnigheid' dat op Brabantse bodem 1,4 miljoen ton slakken van verbrand huisvuil worden verwerkt.

 
Jaarlijks produceren afvalverbrandingsinstallaties (avi's) in Nederland één miljoen ton slakken. Dat de slakken worden verwerkt in de A16, daar kijkt Reijnders niet van op. Vijftien jaar geleden is volgens hem al begonnen met het verwerken van restproducten van afval in de wegenbouw. Hij erkent dat er geen weg terug meer is; het graven van nieuwe zand- en grindputten is onwenselijk, net als het inrichten van nieuwe stortplaatsen. Maar Reijnders pleit wel al jaren voor een betere behandeling van de slakken. Zodra de zwarte korrels uit de avi komen, moeten ze volgens Reijnders gewassen worden en verhit, om vluchtige metalen als koper en zink eruit te halen. "Om de een of andere reden gebeurt dat niet, met alle risico's vandien. Waarschijnlijk is het te duur. Nu bestaat altijd de kans dat de slakken gaan lekken, over tien, over twintig of over dertig jaar. Vroeg of laat ontstaan er problemen." Eind vorig jaar heeft de stichting Natuur en Milieu, aldus Reijnders, er bij hoge ambtenaren van het ministerie van Vrom op aangedrongen de behandeling van de slakken te verbeteren.

Proporties

Op dit moment werkt Vrom aan een nieuw Bouwstoffenbesluit. Probleem is dat de elf avi's in het land nog niet beschikken over een 'wasinstallatie'. Dat op Brabantse bodem 1,4 miljoen ton slakken worden verwerkt, waarvan op Bredaas grondgebied 800.000 ton, is volgens Reijnders buiten alle proporties. Recent ontsnapte er nog koolmonoxide uit een talud van avi-slakken nabij buurtschap Effen. De kunststoffolie stond bol, waarna de brandweer er een gaatje in prikte. Reijnders kijkt daar niet van op. "Dat gebeurt vaker, als er nog zuurstof onder de folie zit en stoffen niet helemaal zijn verbrand, krijg je gasvorming." Gevaar voor de volksgezondheid is volgens hem te verwaarlozen, maar het is volgens hem wel een teken aan de wand.

Vrijheid

Dat projectontwikkelaars in hun bestek zelf mogen bepalen hoeveel avi-materiaal ze gebruiken, volgens het systeem van design en construct, vindt Reijnders een te grote vrijheid. "Het is de terugtredende overheid. Maar dat gaat soms te ver, in dit geval moet de overheid een vinger in de pap houden, ook bij het behandelen van de slakken. De slakken worden dan duurder, maar die extra kosten zou de overheid moeten dragen, omwille van het milieu."

www.natuurdichtbij.nl